Vefasız çıkmış dostum, yıkar kendi tahtını Ahdını unutunca, kapatıyor bahtını Gönlüm senden geçmedi, günlerce seni andım Sustu dostluk çiçeğim, güller uykuda sandım Ruhumdaki bu aşkın, vefasıyla yıkandım Mükemmeldin gözümde, kendinden öyle emin Ahrette dostum diye, ediyordun çok yemin Ömrü uzun olmadı, battı vefadan gemin
Vefa bilmez dostluklar, bozar benim tadımı Nefesim öyle buruk, zehre yazmış adımı İçer zehri su diye, aşk böyle susadımı Kaçmak bana yakışmaz, caymak değil fermanım Bal sözünle diriltsen, bitmeden şu dermanım Günsüz günüm başlarken, yârin adını andım Vefa kuşu hapsolmuş, altın kafese kandım Dönersin belki diye, aşk közüyle yıkandım Sana vuslat arzumdu, gezmek senle el ele Mum ışığı aşkını, savurdun gittin yele Biraz zaman verseydin, nedendi bu acele? Vefa bilmez dostluklar, bozar benim tadımı Nefesim öyle buruk, zehre yazmış adımı İçer zehri su diye, aşk böyle susadımı Bilmedim ihaneti, onurum anlı şanlı Aşımda yalan tütmez, vefa ile nişanlı Ocağımda aşk pişer, geçemiyor gönülden Ruhum sevdanla canlı, tevekkülde bu günden Unutmak istesem de, şikâyet etmez dünden Müjgân Akyüz MAJ |
|
| Bu şiir 51 kişi tarafından okundu. | |