| Evliyânın büyüğü Bağdatlı Cüneyt var ya;Daha yedi yaşında,çocukken de bir deryâ... Bir gün okuldan geldi,gördü babası ağlar! Muhammed Zeccac'tır O,gözlerinden yaş damlar!..Sordu:"Ey babacığım,söyle neden ağlarsın?Bu hâline sebeb ne;neden ızdıraptasın?.." "Güzel yavrum,evlâdım; dinle beni Cüneyd'im: Zekâtımdan dayına bir kaç gümüş gönderdim;Dayın Sırrı Sekâti, almamış zekâtımı,Bir tanem,onun için,çok görme feryâdımı !.. Allah adamlarının beğenip almadığı, Gümüşler için geçmiş ömrümün güzel çağı!..Yazık,kıymetli ömrüm boşa gitmiş gördün ya!Beni de kendisine yakmış vefâsız dünya!.." Cüneyt,dedi ki:"Baba,ver bana gümüşleri, Dayıma götüreyim,belki çevirmez geri!"Koşarak gitti çocuk,çaldı kapıyı hemen,"Kimdir o" diye soran dayısıydı içerden... "Efendim,ben Cüneydim,şu kapıyı açıver, Babamın zekâtıdır getirdiğim gümüşler.""Almam" dedi mübârek,açmadı kapısını;Cüneyt,epey çalıştı iknâya dayısını!.. Yaşından beklenmeyen olgunluğa sâhipti, İbretle bir bakalım,dayısına ne dedi?"Babama emir veren Yüce Allah için al!İhsân ederek seni,serbest kıldı Zül Celâl!.." Sırrı sekâtî,hemen: "Söyle yâ Cüneyt"dedi; "Babana ne emretti,bana ne ihsân etti?""Dayıcığım, Rabbimiz babamı yaptı zengin,Emretti ki malının zekâtını da versin!.. Seni de fakir yaptı,serbest bıraktı şunda: Zekât kabul etmekle etmemek arasında... Efendim,bu değil mi,Rabbimizin ihsânı?O'nun ihsânı ise mes'ut eder insanı!.." Cüneyd'in söylediği,ne kadar tatlı sözler; Sırrı Sekâtî'deyse yaşla dolmuştur gözler!.."Oğlum,zekâttan önce kabul ettim ben seni!.."Kapıyı açıp sonra aldı gümüşlerini... "Masal" diye okuyan,bunları masal sanır! Geçmişinden ders alan,ibret alan kazanır!.. Ramazan ÇETİN
|
|
| Bu şiir 53 kişi tarafından okundu. | |