| ZEMHERİDE BULDUM KENDİMİ Duman bürümüş sis kaplamış Ziraat dağını Geldi geçti ömrüm,bitirdim geçlik çağını Hazan vurdu,harap ettim gönül bağını Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Sıra dağların hiç gitmez olur sisi dumanı Basar bağrına toprak,gözlerini yumanı Bunca yıl nasıl geçti,boşa harcadım zamanı Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Mis gibi çiçek kokar Tıraz tepesinin başları Yeşilliğinden görünmez olur toprağı taşları Hayata tutundum derken,kurumuşken gözyaşları Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Şimdi durmadan soğuk eser,Karnıyarık ovası Kuzeydağı'nın etekleridir kartalların yuvası Ne çabuk gelip geçti bilmem,yaz ayının havası Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Giden gitti gurbete,toplayıp tarağını tasını Yağan yağmur temizler tabiatın kirini pasını Bir gün tutan olurmu bilmem bu garibin yasını Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Ziraatdağı'nın başında baykuşlar öter Yanar sobalar,bacalardan duman tüter Gelmezdi aklıma,güzel günler bir gün biter Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Masmavi gökyüzü dağların başının tacı Çelen'in tepesinde rüzgar sert eser acı acı Kırık gönlüm suskun hayata,dilim dua'cı Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
O sımsıcak günleri dolu dolu yaşarken Yemyeşil ovalarda kırlarda gezip koşarken Deli gönül dalga dalga esip coşarken Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Hayat tozpembe görünürken gözüme Duygularım tercüman olurdu sözüme Tamda şimdi yaklaştım derken çözüme Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
Karadağlar'ın yemyeşil ovalaradır,sitemi nazı Aşık Ramazan'ım bitsin artık bağrımdaki sızı Heyecanla dört gözle beklerken baharı yazı Kar düştü ömrüme,zemheride buldum kendimi.
YAZAN:Ramazan AKKAŞ NEVŞEHİR-TEPEKÖY 10.10.2010
| 
Anasayfa
