Tarihten güne düşmüş bilmem kimin eseri
Demir bir bilezikle tanıştığımdan beri
Yürek yakan feryadım inletiyor her yeri
Sanki önümde engel göğe uzanan dağlar
Ah duvar, zalim duvar!
Gün gelecek gizinden bıkacağım taş duvar
Bir hamlede tepene çıkacağım taş duvar.

Ebruli renkli düştüm, düştüm aniden yere
Sürüklendim günlerce her yerim yara bere
Karşımda dikilirsin göğsünü gere gere
Ruhum bir cenderede bana bulutlar ağlar
Ah duvar, zalim duvar!
Bir kibrit yalazıyla yakacağım taş duvar
Karşına geçip hazla bakacağım taş duvar.

Kıymetini bilmedim hazineymiş hürriyet
Karanlıklar içinde yetmiyor iyi niyet
Kılıç yarası gibi dayanılmaz eziyet
İçimdeki şelale çağlar durmadan çağlar
Ah duvar, zalim duvar!
Öfkemle seni bir gün yıkacağım taş duvar
Asırlık boğazını sıkacağım taş duvar.

Dünyayla aramızda en tepede pencere
Ellerimi uzatsam değer miyim göklere?
Güneşten bir tutam nur alıversem bir kere
Sıcaklığı bağrımda belki teselli sağlar
Ah duvar, zalim duvar!
Esareti boynuna takacağım taş duvar
Hasretimi göğsüne çakacağım taş duvar.

AFET KIRAT