Ne omuzunda silah, ne de mermin vardı ya
Bir amansız anımda savunmasız vurdun yâr
Ateşleyen tetiği kirpiklerin kurdu ya
Bir şey olmamış gibi, öyle bakıp durdun yâr.

Sarsıldıkça dumanım tüter oldu serimden
Gözlerime bakarak, manasını sordun yâr.
Dışıma vuruyordu ısı zayıf derimden
Dağ içinde lâv gibi gizli yanan hardın yâr.

Varlığıma ispattı gönlüme kor doluşun
Esasında aşılmaz dağlar gibi zordun yâr
Aşkımın gıdasıydı uzaklarda oluşun
Sana düşkünlüğümü bilmem neye yordun yâr

Küçücük kıvılcımdan, çok geçmeden nâr oldun
Ve nihayet müzmin bir maraz gibi sardın yâr.
Çayda şeker, sütte yağ, bende ise yâr oldun
Kim baksa göremezdi, yok içinde vardın yâr.


Sultan Yürük