Zaman!.. zaman!.. sendedir, çözülmeyen tüm sırlar, Sende vücût bulur, bu hayatla ufuklar...
Ekmeğim suyum benim, hasretime giden yol, Özleyip beklediğim ecelime giden yol,
Dünya denen faniden kurtulayım seninle Beni benden azat et o ilahi sevginle...
Kendimi düşünmeyim, sen var iken içimde, Avutma artık beni, her gün başka biçimde...
Izdırabın zevk oldu, onunla yanar sinem, İçimdeki ateşi söndürmez oldu dîdem...
Firkâtin var ruhumda, o oldukça gülemem, İlerleyen zamanda sonsuzluktur meselem...
AMASYA/ 07/11/1986 Salih Sebahattin KARADAĞ |
|
| Bu şiir 31 kişi tarafından okundu. | |