kendi içimde kayboldum
aramaktan vazgeçtim sihirli sözü
önce ana kucağında
sonra yar koynunda
şimdi
annemin ölüm ayini
gecenin kutsadığı uykusuzlukta
sevgililerim mum dikiyor
okunmuş şarap sürdüm dudaklarına
tek tek öpüyorum
şarap tadı ve kan kusuyor seher vakti
annem elini vermiyor
içimdeki öfkeden korktuğum kadar ölümden korkmuyorum
kimsesizliğin çarmıhında
kimsem ol diyecek kimsem kalmamış
şeytanla nikahıma kimse gelmesin
susturalan ben sini kafa vuruyor
daha kaç elif miktarı susmalı
vav misali bükülüp
el pençe divan durmalı
medet ya hu |
kübra
  Çevrim Dışı (Offline) |
| Bu şiir 70 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa