KÖR UMUTTAN KAÇARIM

Beni mahkum etmişşin sevdanın al rengine

Gelincik gibi boynum , bükük sana naçarım

Hasreti adımlarken içimdeki engine

Baharında bekleyip yazlarında açarım.

Nefesimde sen varsın yüreğim sana yanıp

Divaneyim uğruna mevsimler sende sanıp

Başkaldırıp solumdan varoşuna uzanıp

Çiçeğimi açarken yaprağımı saçarım.

Karı kalkmış sinemin kabuğu hala yâre

Çevrildiysem yönüne ol sevginle bir çare

Esip geçme bu serden vurup aşkınla hare
 
Ezme gönül hanemi kör umuttan kaçarım.

Nezahat YILDIZ KAYA