Yuvarlak bir madalyon, önümdeki acı dır!
Öylesine zavallı,öylesine yalnız ki...
Hakikat gizli sırrın, görünmez aynasıdır!
İki ince yol bulmuş,hakka doğru açılır...
Bu ne derin çizgidir, gelir alın teriyle!
iner iki yönlü yol, alından içeriye...
Uzandıkça uzuyor, dudağın leblerine!
Bu ne büyük bir tablo, köz ekti yüregime...
/
Bin bir çeşit sıfat var, bir suratı kopyalar!
Her suratın altında,türlü türlü korku var...
Algılar baki degil, doksan dokuz kapı dar!
Aralar perdelenmiş,görünmeyen o sır var...
/
Ne yaşlıdır nede genç,ne kadındır ne erkek!
Bir madalyon elinde, gezdiriyor ürkerek...
Elindeki bu resmi, gösteriyor gülerek!
Haydi yokmu gidecek, bu kapıdan diyerek...
/
Görümmeyen o yüze,yıllarca dökmüş yaşı!
Bak cennetin önüde, durur bir hak aşığı...
Karanlık gecesinden, o götürmüş ışığı!
Cennete bilet almış, alnı terli gözyaşı...
/
Bu ne azaptır yarap, rüyalara sığmıyor!
Görünmez o sır beni,düşlerimde sınıyor..
Ömrüm tartıda düştü, gözlerime yetmiyor!
Hakka giden o yolda,kul hakkını ver diyor...
/
Cennete giden yol var, diyor gel bir bilet al!
Dürüstlük ve göz yaşı, bu yolculuk bedeli...
Ruhani yolla başlar, boyunların ameli!
Musalla taşta biter, son yolcunun cemali... | | | Yaşar Kılıç |
|
|
| Bu şiir 75 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
