Bir şey sandım ilk anda,

Meğer ne çok şeymişsin…

Sivrilsen de meydanda,

Çukurda tepeymişsin!

Daha dün ne sözlerle,

Methiye düzüyordun…

Görmediğim gözlerle,

Gönülden süzüyordun!

Sandın serâbı vâha,

Çuvalladın fileyi…

Golü görmeden daha,

Değiştirdin kaleyi!

Bir de baktım o da ne,

Balık kavağa çıkmış…

Tezâhürât şâhâne,

Karşı akıma alkış!

Düşündüm de ben sana,

Ne kızdım ne parladım…

Gönlümdeki mûtenâ,

Sarayda ağırladım!

Hatırımda sözlerin,

Şöyle sıralıyorum…

Yaraları çok derin,

Ancak karalıyorum!

Çalpara ellerinde,

İnatla vuruyorsun…

Telgraf tellerinde,

Şakıyıp duruyorsun!

Anlaşılır bir dildir,

Belli talebim arzım…

Sana göre değildir,

Belki kararlı tarzım!

Kapıldım da alına,

Görünüşe aldandım…

Takılmadan dalına,

Yine çabuk uyandım!

Adını sen koy şunun,

Neye tok neye açsın…

Var mı ötesi bunun,

Fırdöndüsün topaçsın!

Kurduğumuz takımın,

Karşısına dikildin…

Gittin karşı akımın,

Elebaşı kesildin!

Eksik olsam da listen,

Kabarık biliyorum…

Seni msn’imden,

Keyifle siliyorum!..

Sefa Koyuncu

26 Eylül 2009 İstanbul